Na opnieuw weken te hebben gewacht was ik aan de beurt voor een afspraak op de vaatpoli in Drachten. Eerst werd er weer een duplex gemaakt met aansluitend een gesprek met een physician assistent. Wat ik moest verwachten wist ik niet maar dat het zo’n positieve ervaring zou worden had ik niet zien aankomen.
De duplex werd uitgebreid gedaan door een vriendelijke dame. We kregen koffie en thee tijdens het wachten maar waren al snel aan de beurt. De PA stelde zich voor en heeft tijdens het gesprek van een uur van alles uitgelegd. Allereerst bevestigde hij dat ook zij zagen dat er sprake is van MT. Daarna heeft hij alle behandelingen doorgenomen en uitgelegd. Er was ruimte voor de impact die het heeft op mijn en ons leven. Om een zo goed mogelijk beeld te krijgen van hoe het er binnenin precies voorstond moest er nog wel een MrVscan gemaakt worden. Een soort MRI. Natuurlijk ging ik hiermee akkoord. Als de MRV zou bevestigen wat er op de duplex te zien was kon ik behandeld worden.
Je raadt het al… weer gingen er lange weken voorbij. De wachtlijsten zijn enorm en pas in maart kon ik de scan in. Kort daarna was gelukkig de bespreking van de uitslag ingepland. Op de laatste dag van maart wist ik eindelijk dat ik behandeld kon worden. Het team was het eens; je wordt gestent van lies tot navel. Want hoewel ik blij was werd nu ook weer bevestigd dat de staat van de veneuze vaten in mijn buik en been slecht zijn. De drie DVT’s hebben onomkeerbare schade aangericht. Dat ik na de behandeling nooit helemaal klachtenvrij zou zijn was duidelijk.
Tromboos3 
Plaats een reactie