Een blog over alle emoties die komen kijken bij de zoektocht naar herstel kan niet alleen maar over de negatieve gaan. Ik heb best een paar goede dagen achter de rug. Het pad dat ik moet bewandelen wordt steeds duidelijker. Dat geeft zoveel ruimte in mijn hoofd. Steeds minder om mij druk over te maken. Een balans vinden wordt ook makkelijker. En doordat dit steeds meer vanzelf gaat houdt ik zachtjes aan wat energie over, soms.
Deze week, op een avond, zat ik alleen op de bank zonder afleiding en besefte ik dat ik me even gelukkig voelde. Tijdens een depressie, zoals ik nu doormaak, is dat echt een heel fijn momentje. Maar meteen daarna werd ik overspoeld door verdriet. Het kwam niet met tranen naar buiten, dat niet maar ik werd even heel emotioneel omdat ik mij gewoon even fijn voelde.
Blijkbaar geeft ruimte in je hoofd ook plek voor nieuwe emoties. Verdriet en blijdschap omdat het eindelijk even weer heel fijn was.









Plaats een reactie