Tromboos3

Een trombosebeen staat niet op zichzelf. Het brengt risico’s op andere aandoeningen met zich mee. Misschien zul je er nooit mee te maken krijgen maar ze zijn er wel. Dit ondervond ik aan den lijve een jaar geleden.

We zaten midden in een verbouwing. Onze benedenverdieping werd helemaal aangepakt. Met helemaal bedoel ik dan ook echt helemaal. Onze keuken stond in de garage en wij woonden boven. Enorm behelpen dus. Ziekte kan je dus niet gebruiken! Van het een op het andere moment werd ik heel ziek. Ik kreeg plots hoge koorts en was niet helemaal aanwezig en aanspreekbaar meer. Na een dikke dag te hebben geslapen stapte ik uit bed om even naar de badkamer te gaan. Toen ineens zag ik dat mijn voet heel dik was. Ik trok mijn sok uit en mijn man schrok nogal. Toen ik goed keek zag ik waarom. Een grote rode vlek vanaf mijn teen tot aan halverwege de voet is wat ik zag. Het was heel warm en pijnlijk. Na een check bij een familielid die in de zorg werkt hebben we de dokterdienst gebeld. Daar bleek was we al vreesden: wondroos. Ik kreeg medicatie mee en moest de voet goed omhoog houden. De volgende ochtend was de ontsteking al tot aan mijn enkel gestegen. Lopen kon ik niet en het was echt heel pijnlijk. Een dikke week heb ik gebruik gemaakt van krukken.

Na contact met mijn internist leek het hem goed om eens verder te kijken. Al jaren heb ik heel erg last van wintervoeten en -handen. Dit keer zelfs zo erg dat ik kleine blaasjes op mijn voeten kreeg. Een van deze blaasjes is open gegaan waar na een saunabezoek een bacterie leidde tot wondroos. Aangezien de aan- en toevoer van het aangedane been al niet goed is was het niet gek dat dit is gebeurd. Leuk is anders. De klachten aan mijn handen en voeten worden veroorzaakt door het fenomeen van Raynaud. Die diagnose heb ik nooit officieel gesteld gekregen maar na deze ervaring ben ik toch doorgestuurd naar een reumatoloog door mijn internist. Na uitvoerig onderzoek bleek dat het primair is. Dit betekent dat er geen achterliggende (autoimmuun)ziekte de oorzaak is. Wel heb ik medicatie gekregen en sinds jaren heb ik deze winter geen klachten.

Naast dat het een vreselijke periode was waarin ik amper kon lopen, besefte ik ook dat trombose meer risico’s met zich mee brengt. De kans op herhaling is vrij groot, dat weet ik maar al te goed, maar je bent soms ook vatbaarder voor andere aandoeningen.

Ik weet inmiddels dat ik moet opletten want net als bij trombose is de kans op herhaling, het krijgen van wondroos, als je het eenmaal hebt gehad groot. En die onzekerheid over je lijf vind ik best lastig. Je bent het vertrouwen kwijt in jezelf en je gezondheid.

Het is nu maanden later enigsinds herstelt, het vertrouwen in mijn lijf, dacht ik… Afgelopen december bleek bij een controle van mijn stent dat toch niet alles helemaal oké was. Daarover schrijf ik later meer…