
Je wordt in de eerste weken en maanden geregeld gecontroleerd. Er wordt door middel van een duplex gekeken of de stent nog mooi open is. Dit was gelukkig het geval en daarmee konden we zeggen dat de ingreep geslaagd was. Echter, na enkele weken voelde ik geen verbetering meer. Het bleef zoals het was. Bij de 3-maanden controle gaf de physician assistant aan dat het zeker nog mogelijk was. De elastisticiteit van de vaten en kleppen hebben tijd nodig en dit kan best lang duren. Echt geen reden om de hoop op te geven. Omdat de afgelopen weken, of eigenlijk maanden, een gevecht zijn geweest om een goede balans te vinden en mijn belastbaarheid opnieuw uit te vinden was het voor mij wel een zwaar proces. “Ik kan je doorverwijzen naar een revalidatie-arts of fysiotherapeut” zei de PA.
In oktober kwam ik bij de revalidatie-arts. Het was een goed gesprek waarbij ze luisterde en geïnteresseerd was in mijn verhaal. Ze zag het zitten om een traject te starten mede door medische nieuwsgierigheid om het zo maar te noemen. Nog niet eerder heeft ze iemand begeleid met hetzelfde als ik. Ook adviseerde ze een TENS. Dit apparaat helpt bij chronische pijn en sensitisatie. Het apparaat helpt me goed. In het begin gebruikte ik het heel veel. Nu wat minder maar met name bij sensitisatie is het effectief heb ik gemerkt.
Voor ik kon starten met het daadwerkelijke traject moest ik weer een aantal weken wachten.
In december kreeg ik de eerste oproep en begon het avontuur. Zo noem ik het nu even want het is echt een wild ride….







Plaats een reactie