,

Revalidatie 4

Revalidatie 4

Ik besefte dat ik heel vaak schreef over revalidatie maar nog niet over wat ik daar precies doe en wat het inhoudt.

De PA van de vaatpoli gaf al aan dat er nog niet eerder iemand door gestuurd is naar de revalidatie-arts maar dat hij dit wel wilde proberen. Tijdens het intakegesprek met de revalidatie-arts was zij heel enthousiast en benieuwd aangezien het de eerste keer zou zijn dat ze iemand zou begeleiden met mijn ziektebeeld. Dat gaf direct weer waarom het zo lastig is geweest zelf mijn weg te vinden in herstel. We bespraken de dingen waar ik tegenaan liep, pijn, verwachtingen en een eventueel traject. De arts adviseerde om fysio te combineren met PMT. Zo kon ik werken aan fysiek herstel en mijn grenzen letterlijk leren kennen en voelen.

Enkele weken stond ik op de wachtlijst en in december kreeg ik bericht dat ik kon starten. Naast fysio en pmt stond ook ergotherapie op de planning.

In de eerste week had ik verschillende afspraken. Bij alle drie de therapieën eerst een intakegesprek. Fysio is meerdere keren per week dus daar startte ik in diezelfde week ook met de behandeling.

Ergotherapie

In deze therapie kijken we naar de planning van een dag. Wat doe je, hoeveel doe je en hoeveel rust neem je? We bespreken de dagelijkse bezigheden die ik thuis heb en de combinatie met mijn gezin. Ik heb in het begin lijsten ingevuld waarop ik moest aangeven wat ik deed en hoeveel energie dit kostte. Ik gaf aan met kleur (groen, geel, oranje en rood) hoe de energiebalans was na elke inspanning. Al heel snel kreeg ik hierdoor inzicht dat ik veel te snel door mijn energie ben op een dag. Dit was onder andere een belangrijk inzicht waardoor ik het echt anders ben gaan doen of  eigenlijk moest gaan doen. Ook keken we naar hoe ik huishoudelijke klussen doe en of dit ander kan. Ik had al veel aangepast dus hier was geen winst te halen. Deze therapie is ondertussen ook afgesloten. Het heeft mij veel gebracht met name de inzicht in mijn energiebalans.

Psycho Motorische Therapie

Ook wel pmt genoemd. Misschien is dit wel de therapie waarin ik de grootste inzichten krijg. Doormiddel van hele simpele opdrachten leer ik te voelen waar mijn grenzen liggen. Al in het begin kwam ik er hierdoor achter dat ik altijd heel hard van start ga wat als gevolg heeft dat ik dan veel te snel mijn energie kwijt ben. Ook word ik erg geleid door verwachtingen van anderen in plaats van te kijken naar wat ik wil.  Een opdracht als ‘levende kapstok’ was een mega eye-opener. Ik leerde hiermee dat ik doorga tot ik diep in het rood sta qua energie en dan pas doorheb dat het teveel is. Tot die tijd negeer ik alle signalen en weet ik niet eens dat ze er zijn. Nu ik dit weet probeer ik dit veel eerder te bemerken en na te gaan bij mezelf hoe ik me voel. Met allerlei opdrachten hebben we afgelopen weken hier aan gewerkt.

Fysiotherapie

Wie ik het meeste zie in de week is de fysiotherapeut. De eerste weken, ja weken, hebben we eerst allerlei ontspanningsoefeningen gedaan. Yin yoga speelde hierin een grote rol. Want zoals de fysiotherapeut zei “om te kunnen aanspannen moeten ze spieren eerst weer leren om te ontspannen”. Want, je raadt het al, ook hier bleek weer dat ik altijd veel te gespannen ben. Dat ik te veel wil doen en te ver door ga, altijd. Nu doen we twee keer in de low impact training. Ik moet zo enorm wennen aan het tempo. Het stelt weinig voor vind ik zelf, natuurlijk is dit niet zo. Wel heb ik ontdekt dat het beweging met een TRX leuk is, thuis hebben we daarom nu ook een.

Arts

Ook hier moet ik af en toe heen voor een tussentijdse evaluatie. De conclusie vanaf week een is dat ik veel en veel te veel wilde en deed. Ik moest helemaal terug naar de basis. Met vallen en opstaan lukt dit nu best goed. Ik ervaar de opbrengst van een goede indeling van de dagen en luisteren naar mezelf.

In april is er weer een overleg tussen alle therapeuten en zullen we waarschijnlijk richting afronding gaan. Van te voren had ik een hele lage verwachting. Nu maanden later merk ik wel teleurstelling dat fysiek het niets heeft opgeleverd. De fysiotherapeut zou direct zeggen dat dit niet waar is. En ze heeft gelijk maar stiekem hoopte ik dus blijkbaar wel dat mijn been zou verbeteren. Op gebied van ontspanning, beweging en oefeningen is er veel winst behaald. Helaas is mijn been niet verbeterd.

Maar, want er is een grote maar, het heeft ook heel veel opgeleverd. Aan dit traject beginnen was de beste keuze ooit. De inzichten die ik heb gekregen zijn goud waard. Ik heb zoveel geleerd. En het allerbelangrijkste; Mijn hoofd is eindelijk in verbinding met mijn hart

Plaats een reactie

Ik ben 34 en chronisch ziek

Welkom op Tromboos. Een website waar je mijn proces kunt volgen in de jungle van de gezondheidszorg. Drie keer kreeg ik een diep veneuze trombose (dvt) en na die derde keer kreeg ik de diagnose May Thurner. Die dvt’s resulteerden in het post trombotisch syndroom (PTS). Om de klachten te verhelpen kreeg ik 26 cm aan stents in mijn buik, helaas had dit niet het beoogde effect. Kijk mee in mijn leven en volg mijn zoektocht naar hoe ik weer gezond kan zijn.

Let’s connect