Geef het maar toe aan jezelf. Geef het maar eens toe aan jezelf. Hoor je het verschil tussen die twee zinnen?
Vandaag sprak ik een mede trombose-overlever, klinkt misschien dramatisch die naam maar bekijk de statistieken maar eens, ook zij heeft stents en kampt dagelijks met de gevolgen. Overigens kan ik dit iedereen van harte aanbevelen! Praat met anderen die hetzelfde doormaken of hebben doorgemaakt. We hebben van alles besproken en ik merkte dat er bij beide een soort terughoudendheid is wat betreft de ernst van onze eigen situatie. Er kwamen zinnen voorbij als: “Ik weet dat het niet hetzelfde is maar..” of “het is natuurlijk niet te vergelijken…’. Deze zinnen gebruikten we om aan te geven dat we elkaar begrepen maar vooral niet wilden doen alsof het net zo erg is wat de ander meemaakt. Allebei wilden we onze eigen sores kleiner maken. Halverwege benoemde ik dit en het was fijn om het achterwege te laten. Iedereen heeft te maken met rouw en verlies en het een maakt het ander niet minder erg.
Daarom een advies, een goede raad: je mag het best erg voor jezelf vinden.







Plaats een reactie