Tromboos3

Mentaal gaat het goed. Ik heb veel stappen gezet en daardoor gaat het weer beter dan voorheen. Helaas kan ik dit niet zeggen over mijn been. Al een week of drie merk ik meer druk en pijn. Ik loop slechter en kan minder. Dit levert enorm veel onrust op. Ik weet even niet meer of het tussen mijn oren zit. Moet ik dit serieus nemen? Mijn man zei “afgelopen jaren is gebleken dat jouw gevoel vaak klopt, bel nou maar gewoon”. Dat heb ik gedaan en mijn reguliere controle is vervroegd. Over een week gaan we kijken met een duplex of er iets te zien is wat mijn klachten kan verklaren. Ik maak me wel wat zorgen of misschien het stolsel in de stent is gegroeid. Het proberen loslaten is heel erg moeilijk. Ondertussen passeren er allerlei gevoelens de revue. Stel ik me niet aan, word ik een beetje hypochonder of stel ik me onbewust aan? Ik word er echt gek van. Het vertrouwen in mijn lijf is tot een dieptepunt gezonken. De gedachte die de hele tijd in mijn hoofd blijft spoken is: als er maar niet weer iets ernstigs is

Wordt vervolgd…