Tromboos3

“Toen je hier kwam was het een grote berg en allemaal sloten. En nu heb je bruggetjes gebouwd, tunnels gegraven en ben je gaan klimmen”

Vorige week liep ik het gebouw uit waarin ik maandenlang drie keer per week kwam. Mijn hoofd was vol. Gek eigenlijk want ik verwachtte met een totaal ander gevoel te vertrekken. ‘En, ga je nu naar huis en een taartje eten om het te vieren?’ vroeg de activiteitentherapeut toen we de allerlaatste sessie afsloten. Ze wist dat dit niet alleen met haar de laatste keer was maar dat het de afsluitende activiteit was van mijn revalidatietraject. Ik was een beetje overrompeld want normaal gesproken zou ik zeker iets in de koelkast hebben liggen maar ik had er gewoonweg niet aan gedacht. Dus terwijl ik naar de auto liep gingen mijn gedachten alle kanten uit. Want, waarom voelde het niet als iets heel moois en goeds, iets om te vieren? Het antwoord hierop kan ik niet precies geven. Maar ik zou mezelf niet zijn als ik hier niet een flinke analyse over heb los gelaten.

Zonder verwachting ging ik de uitdaging aan, vertelde ik mezelf. Maar ik had echt stiekem wel hoop dat het iets zou opleveren. Daar was ik me niet heel erg van bewust. Pas later toen àl duidelijker werd dat er fysiek weinig opbrengst was begreep ik dat ik wel degelijk hoop had. En dat is natuurlijk heel erg logisch want die motivatie heb je ook wel nodig.

Als ik eerlijk ben, ben ik gewoon teleurgesteld. Dat zoveel weken hard werken niet de fysieke verbetering heeft opgeleverd. Voor ik startte was er nog geen duidelijkheid. En juist dat wil ik zo graag nu. En nu het er is wil ik het misschien wel weer even uitstellen. Misschien klinkt dit heel onlogisch maar het geeft mij juist inzicht.

Toen ik de deur uitliep had ik een euforie verwacht, die kwam niet. Ik heb het een poos de tijd gegeven en ben tot de conclusie gekomen dat ik trots ben op alles wat ik geleerd heb en dat de stabiliteit waar ik laatst al over schreef bijna bereikt is. Blijdschap is er wel degelijk maar ook teleurstelling.

Het duurde echt lang voor ik dit kon beschrijven. Ik moest dit een plek geven. Wellicht klinkt dit wat overdreven maar ook dit heb ik geleerd: het proces kost tijd.