Ik las een quote en die ging als volgt: ” ik gun je leven, niet overleven. Dat las ik nog een keer en het raakte wel want wat ben ik aan het doen? Leven of overleven?
Afgelopen dagen heb ik enorm genoten van de zon en dacht ik een paar “ik voel mij best gelukkig “. Ondanks dat ik vrijdagavond iets moest afzeggen waar ik zin in had was ik verder het weekend in een goede bui. Ik ben zo’n liefhebber van zon en warmte en dat doet mij dan ook direct heel goed. Vanmiddag zei iemand zelfs al tegen mij dat ik lekker bruin was. Die kleur komt van het simpele feit dat ik als een soort boerinnetje het hele weekend op het erf was. Op mijn manier bezig om het huis (een half uurtje in de tuin en de rest van de dag op de bank languit). Toen ik die quote las besefte ik even weer dat ik best vaak aan het overleven ben maar dat dit weekend het ‘over’ wegviel en dat is echt een enorm fijn gevoel.
Als het goed is word ik komende week opgeroepen voor de operatie. De voorlopige datum heb ik al en als ik dus gebeld word, is het definitief. Dat helpt ook enorm. Zoals ik al eerder schreef is wachten funest. Gelukkig is dat bijna voorbij.
Ik kijk uit naar de lente. Een periode van bloei. Ik gun mijzelf een seizoen van groeien en ontwikkelen en niet meer opnieuw tegenslag en het vele wachten. Met frisse moed kan ik weer even vooruit ook als de temperatuur weer daalt en de zon wellicht een poosje verdwijnt.
Ik ga voor leven, niet overleven.








Plaats een reactie