Tromboos3

Midden februari ’25

Ongeveer vier weken geleden viel er een kaartje op de mat. Ik maakte de envelop open en had een valentijnskaartje in mijn handen. Ik moest een beetje lachen en keek mijn man aan. Totaal verbaasd want dat is niet echt zijn taal van de liefde zullen we maar zeggen. Toen ik de tekst las snapte ik dat de kaart niet van hem was. De schrijver vroeg mij namelijk op date, op 14 februari om precies te zijn. Ik moest om 19.15 klaarstaan en… mijn man wist ervan. Totaal in verwarring maar ook wel vereerd zette ik de kaart neer. Wie was deze geheime aanbidder? Mijn man moest hard lachen want mijn radertjes gingen vanaf dat moment niet meer uit. Wie was er zo spontaan, waarom en wat gaan we doen? Ik legde het naast me neer en probeerde geduldig af te wachten tot het zover was tot een dikke week later. Er viel namelijk weer een kaartje op de mat. Tja, en toen ging ik los. Dit kaartje was met de hand geschreven namelijk. En wie mij een beetje kent weet dat ik goed ben in het zien van details. Ik appte mijn zusjes en sprak enkele verdenkingen uit. Ook zij vonden het grappig en waren benieuwd. Voor mij was het wel duidelijk dat beide kaartjes van verschillende personen waren. Het handschrift deed vaag een belletje rinkelen maar ik kon het niet plaatsen. Los laten dus. Jullie weten, als je mij al wat langer volgt, dat dit een van mijn sterkste punten is, NOT.

Het bleef maar in mijn hoofd rondgaan en dat werd nog erger want enkele dagen later viel er weer een kaartje op de mat. Mijn man vond het heel grappig want hij zag aan mij de verwondering en nieuwsgierigheid. Wie deed dit? Wat ga ik die dag doen en het belangrijkste: wat trek ik aan? Onze kinderen waren ook volledig in het mysterie opgegaan en speculeerden net zo hard als ik zelf wie de schrijver was van de kaarten.

Een vierde kaart arriveerde en het enige dat ik wist was dat het niet door één persoon gestuurd was. Hele analyses heb ik er op los gelaten. De schrijfstijl, interpunctie en hoofdlettergebruik. Helaas bracht het me nergens. De nieuwsgierigheid steeg per kaart.

Op de dag zelf heb ik zoveel mogelijk rust genomen. Dat advies was het enige wat ik aan informatie van mijn partner kreeg. Verder zei hij niks te weten. Dus veel op de bank en een middagslaapje. Er kwam zelfs nog een vijfde kaartje! Na het eten deed ik nog een laatste touch-up en appte ik een vriendin die inmiddels op de hoogte was welke schoenen ik bij mijn gekozen rokje moest aantrekken. De dag ervoor hadden we ook al even contact en ik begon te vermoedden dat zij degene was die mij op date zou meenemen. Ze ontkende in alle toonaarden en appte ook nog vlak voor mijn vertrek terug wat er op wees dat ze het eigenlijk niet kon zijn, ze woont namelijk 30 minuten rijden vanaf waar ik woon. Ook zat ze midden in een verhuizing dus ik streepte haar uiteindelijk toch van mijn denkbeeldige lijstje. De verrassing was des te groter toen de deur openging en zij het toch was die binnenliep.

Het is zo tof om dit mee te maken. Een paar cadeautjes en een dikke knuffel voor we op pad gingen. Ik vertelde in de auto dat ik het knap vond hoe ze verwarring had gezaaid met de kaartjes en dat ik echt dacht dat er meerdere mensen bij betrokken waren. We kennen elkaar al meer dan twintig jaar en het is fantastisch als iemand je de moeite waard vindt om zo iets voor je te organiseren. Dat het nog niet alles was had ik echt niet door, ik had geen enkel vermoeden.

Totaal onvoorbereid liep ik het restaurant in. Al kletsend en mijn jas open ritsend keek ik om mij heen en zag ik een vriendin zitten, die zou daar wel met haar man of collega’s zitten dacht ik nog, tot ik meer bekenden aan die tafel zag zitten. Toen drong het ineens tot mij door, iedereen die dat kaartje had kunnen schrijven zat daar. Ik wist niet meer wat ik moest zeggen. Ik schoot vol en keek naar de vriendin die me zojuist had opgehaald, “je hebt het verdiend” fluisterde ze en ik moest op dat moment zo huilen. Totaal overdonderd want dit heeft iedereen heel goed verborgen gehouden. Ik bleek ineens op mijn eigen pensioenfeestje te zijn.

Het was een fantastische avond waarop we onder het genot van een high-tea veel hebben gelachen. Ik kreeg nog meer cadeaus en voelde me zo speciaal. Ik kan oprecht zeggen dat ik wordt omringt met geweldige vrouwen in mijn leven. Ik had dit op geen enkele andere manier willen vieren.

Die middag had mijn vader nog bij mij op de bank totaal onschuldig mee zitten denken wie dit toch had kunnen doen. Mijn zusjes waren net zo “nieuwsgierig” als ik en in de groepsapp van de schoonfamilie werd heel enthousiast gereageerd op mijn mededeling dat ik die avond een blind date had. Mijn schoonmoeder vroeg nog “laat je het straks weten wie het was?”. Mijn vriendinnen die dichtbij wonen had ik niets verteld hierover en zij hebben nooit iets gezegd over de kaartjes die op de schoorsteenmantel stonden. Het was namelijk één groot complot.

Bedankt ❤️